Ава Доротеј знаел да каже:

  1. Невозможно е за човекот, кој има сопствен разум и сопствени помисли, да се потчини на доброто на својот ближен.
  2. Сите ние, кои имаме страсти, воопшто не треба да му веруваме на сопственото срце, бидејќи крив линијар и она што е право го искривува.
  3. Не е ништо особено ако не судиш, и да бидеш со симпатии настроен кон некој кој е во маки, но голема работа е ако не судиш или удриш некого, кој според своите страсти, зборува против тебе и се согласува кога некој некаде е почестен повеќе од тебе.
  4. Ако човекот не ги презре сите материјални предмети, сета слава и телесен одмор, а сето тоа дури мисли дека е праведно, не може да ја отсече својата волја, да се спаси од гневот и тагата, ниту пак, да го успокои својот ближен.
  5. Не барај љубов од ближниот, бидејќи оној што ја очекува ќе се огорчи ако не ја добие. Најпрво, ти покажи љубов кон ближниот и ќе се успокоиш, а со тоа и ближниот ќе го привлечеш кон љубов.
  6. Ако човек прави нешто според Бога, секогаш доаѓа искушение. На секое добро секогаш му претходи или му следи искушение и испитување. Она што е според Бога, никогаш не е сигурно ако не се проба со искушение.
  7. Ништо така не соединува како заедничката радост и едномислие.
  8. Непрезирањето на услугата на ближниот е знак за смирение. Треба да ја прифатиме со благодарност, па дури и ако е мала и краткотрајна.
  9. Ако треба да направам што било, повеќе би сакал да биде по совет на ближниот, па дури и да не се согласувам со него, отколку да се водам според моето мислење, па макар и да сум во право.
  10. Добро е ако во секоја работа, малку се потрудиме за она што ни е потребно, бидејќи не е добро за нас да бидеме задоволни во сè.
  11. Ни во една работа, која се случува, никогаш не сум сакал да барам човечка мудрост, туку секогаш учев по своите сили и сè Му препуштав на Бога.
  12. Оној кој не се држи до својата волја, всушност секогаш ја исполнува. Бидејќи нема своја волја, па што и да биде, тој е спокоен и се покажува како оној кој секогаш прави според она што сака. Тој не сака работите да се случуваат по негова желба, туку сака да се случуваат онака како што се случуваат.
  13. Никој не треба да го укорува братот во моментот кога греши, зашто тоа истото може да му се случи и нему.
  14. Љубовта според Бога е многу посилна од природната љубов.
  15. Ни на шега не треба да правите зло. Се случува на почетокот тоа да изгледа смешно, но на крајот човекот се фаќа во него, спротивно на својата волја.
  16. Човекот треба да сака да се ослободи од страстите не затоа што сака да се спаси од нивните неволји, туку заради тоа што ги мрази, како што е запишано во Светото Писмо. (Со полна омраза ги замразив; тие ми станаа непријатели) (Пс 138, 22).
  17. Невозможно е за човекот да се разгневи на ближниот ако неговото срце не се подигнало над него, ако не го презрел и ако не се смета за поголем од него.
  18. Ако некој се лути затоа што е укорен, тоа е знак дека подлежи на страстите. А, ако некој не се лути додека го изобличуваат или укоруваат, тоа е знак дека не им се препушта на страстите поради слабост или незнаење.
  19. Не познавам некој монах кој не паднал поради тоа што имал доверба во себе и во своите чувства. Ништо не е толку жално, ништо не е покатастрофално отколку да си бидеш самиот на себе духовен водач.
  20. Како што сенките ги следат телата, така искушенијата го следат исполнувањето на заповедите.
  21. Оној кој мрази раздразливи луѓе, ја мрази кротоста. Оној, пак, кој бега од тажни луѓе, бега од спокојство во Христос.